Van Paterswolde naar Rio de Janeiro

Geplaatst op: 11 oktober 2018 door Linda Goes Geen reacties

Uiteindelijk kwam het karakter van Willemijn Bos boven. Met haar levensverhaal inspireerde zij woensdagavond 10 oktober 2018 de aanwezige ondernemers van Ondernemend Haren. De mooiste medaille ligt nu op haar piano en ernaar kijkend ziet ze telkens de mooiste kant met een extra gouden rand.

willemijn bos presentatie

Willemijn Bos, 30 jaar, geboren in Paterswolde en via Rio naar de advocatuur. Ze stond ontspannen voor de groep ondanks haar volle agenda met trainingen bij GHHC en haar huidige werkzaamheden bij Trip Advocaten in Groningen. Haar conclusie van topsport is dat je het niet alleen met talent gaat redden. Andere aspecten zijn o.a. je thuis, een studie, je karakter, je rol in een team en hoe je omgaat met teleurstellingen.

Met talent alleen ga je het niet redden

Vanuit haar thuissituatie kreeg ze alle ruimte en keuzevrijheid om te sporten en te ontdekken wat ze leuk vond in het leven. Lekker hockeyen met vriendinnen vond ze uiteindelijk het leukste. Dat monde uit in selectiewedstrijden en telkens onbewust een stapje hoger. Zo werd ze als jeugdspeelster geselecteerd, mocht ze wekelijks trainen in Utrecht en ging ze mee naar een WK toernooi in de USA. Met haar talent dacht ze dat ze daarna ook geselecteerd zou worden voor het grote Oranje, maar dat telefoontje bleef uit. Dat bleek een tegenvaller en werd het tijd voor reflectie. Wat kan ik anders doen om wel gebeld te worden? De oplossing bleek van onbewust nu ook bewust aan topsport te gaan bedrijven. Talent bleek niet voldoende en haar karakter kwam boven, want ze wílde geselecteerd worden. Kan ik de top halen? Kan ik mijzelf ontwikkelen naar dit niveau? Wil je leren van anderen? En voor wie doe ik het? Ook al is ze impulsief door – door eerst te doen en dan te denken – was haar antwoord op deze vragen: ja!

Ze is in staat om met andere uitkomsten dan haar verwachtingen om te gaan.

Enfin, uiteindelijk heeft ze 1 Olympische Spelen gehaald, die medaille ligt op de piano. Een andere ging aan haar neus voorbij door een ongelukkig incident: 36 uur voor de eerste wedstrijd scheurde ze haar kruisbanden. Weg Olympische Spelen, weg droom en hallo twijfels. Heb ik gefaald? Wat had ik anders kunnen doen? Dit was een moeilijke periode in haar sportcarrière. In één keer stond ze er alleen voor. Revalideren doe je alleen en je hoort niet meer bij het team. Toch werd dit haar hoogtepunt. Haar comeback in de hockeycompetitie voor Laren.

Je doet jezelf te kort als je niet geniet van het hoogtepunt.

Topsport is egoïstisch en niet onbeperkt houdbaar. Inmiddels is Willemijn teruggekeerd naar Groningen. Ze heeft nu gekozen voor haar privéleven en woont en sport nu in de omgeving waar ze haar roots heeft. Naast haar sportcarrière heeft ze voor de afwisseling gestudeerd en daardoor mag ze nu het vak van Advocaat uitoefenen. Dit doet ze bij Trip in Groningen, waar ze ook een hecht teamverband hebben en hoogstaande kwaliteit nastreven. Dit past bij haar. De passie van het hockey deelt ze nu met de talenten van GHHC. Nog steeds iedere wedstrijd voluit en genietend van de ontwikkeling van de jonge meiden die ze met haar ervaring kan stimuleren om ook hun top te bereiken.

Ondernemend Haren bedankt Willemijn Bos voor haar levenslessen en inspiratie.

Verslag: Ronald Zuidema

Foto’s: Jurgen Moorlach

 

 

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn
Tags:

Comments are closed.